22-25mei 2008. Sauerland.

 Donderdag 1, donderdag 22 mei

Om 8.00 uur vertrokken René, Hans, Bert en ik van huis. Het was droog gelukkig en de vooruitzichten waren goed.

Helaas redde ik het niet tot de garage in Ursem, waar we dit jaar weer om 09.00 uur gingen verzamelen. Mijn motor begon al snel te stotteren en in te houden en dacht op een gegeven moment: je doet het zelf maar.

Gelukkig was de handige man René in de buurt, die meteen door had dat ik zonder benzine stond. Ha ha, dat is me niet eerder gebeurd. Gelukkig zit er een reservekraantje op….

Dit voorval heb ik wel een paar keer moeten horen hoor, tijdens de rit! Het zal wel door de spanning zijn gekomen, want dit was mijn tweede keer dat ik zo’n afstand reed.

Dus eerst maar even TANKEN !

 De eersten waren aanwezig en rond 09.30 vertrokken we, na de koffie en de cake. Dat was weer een heel spektakel, al die ronkende motoren voor de deur.

We vertrokken met 9 motoren, 12 personen, richting Zutphen, waar we onze twee gastrijders zouden oppikken. René reed met de auto met aanhanger, waarop hij zijn eigen motor meenam. Helaas reed er dit jaar geen ‘volgauto’ mee, waardoor hij zelf deze klus op zich moest nemen.

Tegen 11.30 uur kwamen we in Zutphen aan, waar Raymond en Willem inmiddels al met elkaar hadden kennis gemaakt op het parkeerterrein van het pompstation. Ze zaten daar al een uurtje, lekker in het zonnetje, op ons te wachten. Een kwartiertje later kwam ook René er aan, die hun bagage kwam ophalen.

Nu eerst allemaal TANKEN!

Na nog een stukje snelweg reden we het prachtige Duitse land in. De eerste glooiingen waren al te zien. De grote windmolens, niet zo ver over de grens, zijn altijd een markant herkenningspunt. Wat opviel waren de vele borden met ‘SPARGEL’ langs de weg. Later pas hoorde ik dat dit asperges zijn.

 De volgende stop was in Olfen. Even TANKEN!, plassen en drinken en verder konden we weer.

Ook het laatste gedeelte van de rit ging goed; om 17.30 kwamen we bij Gasthof Henneke aan. René had het bier al een paar uurtjes koud laten zetten en ook een zonnetje besteld om precies die tijd. We zaten lekker hoor!

Net even tijd voor een snelle douche voordat we gingen eten. Na het eten kregen we de mededeling dat het programma voor de volgende dag een puzzelrit zou zijn. Degenen die ‘Tom-tom-les’ hadden gehad, kregen een papier met de coördinaten voor de volgende dag. Die moesten ze invoeren in hun navigatiesysteem en daarom de volgende dag voorop rijden. Het invoeren was een hele klus, maar gelukkig hadden ze s’avonds toch nog tijd voor een paar drankjes.

 Dag 2, 23 mei

Bij het ontbijt werden de vragen voor de puzzelrit uitgedeeld, zodat de slimmeriken onder ons zich niet alvast konden voorbereiden hierop.

De groepjes werden ingedeeld en konden een kwartier na elkaar vertrekken. Er was een prachtige route uitgezet van ongeveer 220 kilometer. Alle mooie plekken in de omgeving waren hierin opgenomen en ook was de route geschikt voor het betere bochtenwerk.

Al jaren heb ik verhalen gehoord over de tomatensoep en broodjes shoarma tussen de middag. Daar verheugde ik me al op. Maar helaas, we moesten het dit jaar doen met een lunchpakketje. Liefdevol gesmeerd door Rita, maar toch… Ons groepje at de broodjes bij het kasteel Witchesstein, van waar we een prachtig uitzicht hadden over de groene hellingen.

Helaas waren niet alle tomtom-lezers goed bezig, zodat voor sommigen (mijn groep) de route heel wat korter werd. Omdat de eerste prijs een stevig borreltje uit de bar van Bernard was, vond ik het niet heel erg.

’s Avonds bleek de hele bar ontzettend oranjegezind te zijn, verrassing van Hans. Iedereen liep weer met een oranje neus en slinger en de barman mocht de pruik op zetten, de hele avond. Ook een oranje shirt mocht hij de hele avond dragen, zodat hij er helemaal bij hoorde.

De Hollandse hits waren niet van de lucht en met Eric achter de knoppen werd het weer een dolle boel. Ook was Eric 2 inmiddels gearriveerd; we waren nu compleet.

 Dag 3, 24 mei

De wekker ging weer te vroeg. De bochten van de vorige dag voelde ik nog in mijn hoofd, of zou dat ergens anders door komen??

 Om 09.30 rijden. Het was lekker weer, niet al te warm. Er was weer een prachtige route uitgezet in het mooie Sauerland.

	Vooral de duo-rijders hebben die dag veel wild gezien; er zijn veel herten gespot. Er vloog zelfs een grote wouw vlak voor ons omhoog. Dat is zeer indrukwekkend, want van dichtbij zijn deze vogels erg groot! (De totale wereld populatie omvat ongeveer 18.000 paar.)

Verreweg de grootste populatie,ongeveer 10.000 paar, bevindt zich in Duitsland. De vogel heeft een spanwijdte van 160 cm, met een gewicht tot 1.6 kilo en hij wordt ongeveer 65 cm groot.)

Ook de velden met geel bloeiend koolzaad waren prachtig om te zien. (Koolzaadolie is een alternatief voor de huidige brandstoffen zoals benzine en gas.

Hierna moesten we eerst weer TANKEN!

Het lunchpakketje werd vandaag genuttigd aan de oever van een meer. We lagen daar heerlijk in het zonnetje en hadden bijna geen zin meer om verder te rijden. Maar de route was nog niet uitgereden, dus onze voorman Eric was streng. We moesten door! Af en toe pakte hij een landweggetje tussendoor, zodat we niet zouden indutten. Nou, hier bleven we wel wakker van!

Na nog een uurtje of 2 gereden te hebben, gingen we via de rodelbaan in Willingen terug naar onze thuisbasis. Helaas waren we halverwege de middag de achterhoede kwijt geraakt, zodat we met een klein groepje verder moesten. Gelukkig konden zij het zonder onze hulp terugvinden! Daarna gingen we in Winterberg TANKEN!

Hierna was het al weer snel tijd voor de jaarlijkse barbecue, in het bos, in de blokhut. Bernard had voor het eten gezorgd, zodat wij meteen konden aanvallen. Het was weer ouderwets lekker en het kampvuur brandde erg goed. De vlammen kwamen zo hoog, dat de brandweerman en –vrouw in ons gezelschap het hadden over ‘gecontroleerd uitbranden’ en het ‘uitrollen van 15 meter slang’ (of moet er een komma tussen? Gitta weet er alles van).

Het teruglopen naar het hotel ging weer veel sneller dan heen, wat gek is dat toch. Hoewel er mensen waren, die zeker de hele breedte van de weg nodig hadden bij het lopen, dus meer meters maakten dan op de heenweg.

Dag 4, 25 mei

05.45 uur word ik wakker. Wat hoor ik?? Regen!! Nee he. Het kletterde op het raam, en niet zo’n beetje ook. Dat is balen.

Na het ontbijt was het meteen een drukte van belang: regenjassen, regenbroeken, plastic zakjes in de laarzen en plastic handschoenen onder de leren handschoenen. Sommigen leken net maanmannetjes. We werden uitgezwaaid door René en daar gingen we weer, terug naar huis.

Gelukkig werd het na een uur droog en dat is zo gebleven tot vlak bij Amsterdam. Daar hebben we nog een klein buitje gehad, maar dat stelde niet veel voor.

De reis ging voorspoedig; na een paar tussenstops voor Spargel, Erdbeere en broodje eten kwamen we in Emmerich aan. Daar konden de regenpakken uit en gingen we nog even TANKEN. Koos belde met René, die net in Ursem terug was. Hierna konden we in een ruk terug naar huis, waar we om 16.45 uur aankwamen in het wokrestaurant voor het ‘laatste avondmaal’.

Het was een geweldig weekend en we hebben heerlijk gereden, veel gezien onderweg en veel lol gehad. Of ik volgend jaar weer meega? Dat zien we dan wel weer, want het is ook hard werken voor mij!

Liefs van Mieke.